RafalCook
Calzone gigant to włoska pizza na pół w wersji XXL.
Zobacz mój oryginalny przepis z mozzarellą, szynką dojrzewającą, salami, oliwkami i suszonymi pomidorami.
Historia calzone – neapolitańska pizza na pół
Calzone, czyli „pizza na pół”, narodziło się w Neapolu w XVIII wieku jako praktyczna alternatywa dla klasycznej pizzy neapolitańskiej.
Było posiłkiem robotników i marynarzy, którzy potrzebowali jedzenia łatwego do przenoszenia i sycącego.
Zamknięcie farszu w cieście sprawiało, że calzone zachowywało ciepło i smak, a do tego idealnie nadawało się jako street food.
Prawidłowa nazwa
Włosi mówią po prostu calzone – to oryginalna nazwa, która dosłownie znaczy „nogawka spodni”.
W menu restauracyjnym często używa się określenia pizza calzone, aby podkreślić, że to wariant pizzy.
W Polsce spotyka się też określenie pieróg calzone, stosowane raczej potocznie, aby wyjaśnić, że chodzi o zamknięte ciasto z farszem.
Każde z tych określeń jest poprawne, ale najbliżej tradycji pozostaje słowo calzone.
Włoska kuchnia opiera się na prostych składnikach najwyższej jakości – i calzone jest tego najlepszym przykładem.
Ciasto przygotowuje się z mąki typu 00, często wzbogaconej o mąkę Manitoba, która dodaje sprężystości i elastyczności.
Nadzienie w mojej wersji łączy mozzarellę, dojrzewającą szynkę, aromatyczne salami, słone kapary, czarne oliwki i suszone pomidory – składniki typowe dla śródziemnomorskiej tradycji kulinarnej.
Składniki na calzone giganta
Ciasto
– 300 g mąki pszennej typu 00
– 200 g mąki Manitoba
– 300 ml ciepłej wody
– 25 g świeżych drożdży lub 7 g suchych
– 2 łyżki oliwy z oliwek
– 1 łyżeczka soli
– 1 łyżeczka cukruFarsz
– 200 g mozzarelli
– 100 g szynki długo dojrzewającej
– 80 g salami
– 8–10 suszonych pomidorów w oliwie
– 12 czarnych oliwek
– 2 łyżki kaparów
– oregano, bazylia, pieprz
Jak przygotować calzone krok po kroku
1. Ciasto – rozpuściłem drożdże w wodzie z cukrem i odstawiłem na 10 minut.
Dodałem mąkę 00, manitobę, oliwę i sól. Wyrabiałem około 10 minut i odstawiłem pod przykryciem na 1,5 godziny, aż podwoi objętość.
2. Farsz – mozzarellę porwałem na kawałki, szynkę i salami pokroiłem w paski, pomidory posiekałem, oliwki i kapary odsączyłem. Wszystko wymieszałem z przyprawami.
3. Formowanie – rozwałkowałem całe ciasto na duży okrąg, na połowie rozłożyłem farsz, przykryłem i dokładnie zlepiłem brzegi.
4. Pieczenie – posmarowałem wierzch oliwą i piekłem w 220°C przez 20–25 minut, aż calzone nabrało złocistego koloru.
Efekt?
Jedno ogromne calzone – chrupiące na zewnątrz, miękkie w środku, pełne intensywnych, śródziemnomorskich smaków.
Warianty calzone na świecie
– Calzone fritto – neapolitańska wersja smażona na głębokim oleju.
– Panzerotti – mniejsze, smażone calzone popularne w Apulii.
– Empanadas – południowoamerykańskie pierogi z mięsem i warzywami.
– Cornish pasty – brytyjskie pierogi górników z Kornwalii.
Podobne potrawy z innych kultur
– Chaczapuri – gruziński placek z serem i jajkiem.
– Pirożki – drożdżowe pierogi z Rosji i Ukrainy.
– Samosy – indyjskie pierożki smażone w głębokim oleju.
Ciekawostki historyczne
– Pierwsze calzone w Neapolu podawano bez sosu – maczano je dopiero przy stole.
– Było nazywane „pizzą na wynos” już 300 lat temu.
– Do dziś w Neapolu bardzo popularna jest wersja smażona – calzone fritto.
Moja refleksja
Calzone gigant to nie tylko danie, ale i kulinarne widowisko.
Kroi się je jak pizzę, a w środku kryje serce pieroga – pełne aromatycznego farszu.
To świetny pomysł na wspólne spotkanie z rodziną czy znajomymi.
Jeśli chcesz, abym przygotował podobny przepis lub zrealizował kulinarny projekt dla Twojej marki – skontaktuj się ze mną.
Zajrzyj do mojej rolki, gdzie pokazuję krok po kroku przygotowanie mojego giganta – od ciasta po moment przekrojenia i ciągnącą się mozzarellę.
