||

Pasta alla Gricia – Historia i Pochodzenie

🍴 Przejdź do przepisu

Tom 2 · Rzymskie klasyki · Ten przepis jest częścią drugiej podróży Rafalcook po smakach Rzymu. Carbonara, Cacio e Pepe, Gricia i Amatriciana tworzą wspólną kolekcję Kulinarny Atlas Świata.

Spis treści

  • Historia i pochodzenie Gricii
  • Co jest klasyczną Gricią?
  • Technika sosu
  • Przepis Pasta alla Gricia

Pasta alla Gricia to kolejne wykwintne danie z włoskiej kuchni, które ma swoje korzenie w tradycji kulinarnej regionu Lacjum, znajdującego się w centralnych Włoszech.

To proste połączenie makaronu, guanciale, Pecorino Romano i czarnego pieprzu jest jednym z filarów rzymskiej tradycji makaronowej.

Pasta alla Gricia z guanciale i Pecorino Romano

Historia i pochodzenie

Gricia jest związana z Lacjum i obszarem między Rzymem a Amatrice. Dokładna etymologia nazwy nie jest rozstrzygnięta. Wśród hipotez pojawiają się miejscowość Grisciano oraz określenie „grici”, odnoszone do sprzedawców żywności i piekarzy. Nie traktuję związku ze starożytnym Graviscae jako ustalonego faktu.

Kluczowym składnikiem jest guanciale, czyli dojrzewający policzek wieprzowy, a nie zwykły boczek. Jego wytopiony tłuszcz, Pecorino Romano, pieprz i woda bogata w skrobię budują sos.

Pasta alla Gricia

Klasyczna Gricia i współczesne wariacje

W klasycznym punkcie odniesienia trzymam się makaronu, guanciale, Pecorino Romano i czarnego pieprzu. Cebula, czosnek czy chili pojawiają się w różnych współczesnych interpretacjach, ale traktuję je jako wariacje, a nie składniki potrzebne do klasycznej Gricii.

Technika Gricii

Guanciale wytapiam powoli, żeby jego tłuszcz stał się bazą sosu. Pecorino Romano łączę z wodą po makaronie poza mocnym ogniem, a całość emulguję do kremowej konsystencji. Dokładne ilości i kolejność przygotowania są w jednej Recipe Card poniżej.

Pasta alla Gricia Rafalcook

Gricia: historia bez jednej pewnej etymologii

Gricia należy do najważniejszych makaronów tradycji Lacjum i jest blisko związana z kuchnią terenów między Rzymem a Amatrice. Jej nazwa nie ma jednak jednej bezspornie potwierdzonej etymologii. W źródłach i opracowaniach pojawiają się między innymi związki z miejscowością Grisciano oraz określeniem „grici”, używanym wobec sprzedawców żywności i piekarzy. Dlatego dawnego wyjaśnienia łączącego nazwę bezpośrednio ze starożytnym Graviscae nie traktuję już jako ustalonego faktu.

Co jest klasyczną Gricią?

W wersji, którą traktuję tutaj jako punkt odniesienia, są makaron, guanciale, Pecorino Romano i czarny pieprz. Guanciale nie jest po prostu „boczkiem”. To dojrzewający policzek wieprzowy, którego tłuszcz buduje sos. Cebula, czosnek czy chili mogą pojawiać się we współczesnych interpretacjach, ale nie są potrzebne do klasycznej Gricii.

Gricia jest też ważnym przystankiem w rzymskiej podróży: pozwala zrozumieć, jak kilka podobnych składników prowadzi do zupełnie różnych rezultatów w Carbonarze, Cacio e Pepe i Amatricianie.

Zobacz cztery Rzymskie klasyki →

FAQ

Czym Gricia różni się od Carbonary?

Gricia opiera się na makaronie, guanciale, Pecorino Romano i pieprzu. Carbonara dodaje do tej rodziny składników jajka.

Czy do Gricii dodaje się pomidory?

Nie w wersji klasycznej przyjętej w tym przepisie. Dodanie pomidorów prowadzi nas w stronę Amatriciany.

Czy cebula i czosnek są potrzebne w Gricii?

Nie są potrzebne do klasycznej wersji. Mogą występować we współczesnych wariacjach, ale tutaj pozostaję przy guanciale, Pecorino Romano i pieprzu.

Kontynuuj rzymską podróż: Cacio e Pepe · Amatriciana · Carbonara

Tom 2 · Rzymskie klasyki
Rafalcook · Kulinarny Atlas Świata

Pasta alla Gricia

Przepis: Rafalcook
0.0 from 0 votes
Rodzaj: ObiadKuchnia: Włoska, RzymskaTrudność: Średnie
Porcje

4

porcje
Przygotowanie

10

min
Gotowanie

20

min

Klasyczna Gricia: rigatoni, guanciale, Pecorino Romano i czarny pieprz. Jeden z czterech rzymskich klasyków.

Składniki

  • Rigatoni

  • Guanciale

  • Pecorino Romano, drobno starte

  • Świeżo mielony czarny pieprz

  • Sól

Przygotowanie

  • Guanciale pokrój i wytapiaj na patelni na małym lub średnim ogniu, aż będzie rumiane i chrupiące.
  • Rigatoni ugotuj około 2 minuty krócej niż wskazuje opakowanie. Zachowaj około 250 ml wody z gotowania.
  • Pecorino wymieszaj z niewielką ilością lekko przestudzonej wody po makaronie, tworząc gęstą kremową masę.
  • Makaron przełóż na patelnię z tłuszczem z guanciale i dokończ gotowanie z odrobiną wody po makaronie.
  • Zdejmij patelnię z bezpośredniego ognia. Dodaj pecorino i energicznie wymieszaj, regulując konsystencję wodą po makaronie.
  • Dodaj guanciale, dużo pieprzu i podawaj od razu.

Podobne wpisy

8 komentarzy

Skomentuj